Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Λουϊσα

Τράβηξε βαθιά και αργόσυρτα μέσα της την πρώτη τζούρα κοιτάζοντας ταυτόχρονα το είδωλο της στον καθρέφτη.
Της άρεσε αυτό που έβλεπε. Ξανθά, πυκνά μελένια μαλλιά από την Ιταλίδα γιαγιά της,  μάτια φαγιούμ από τον Αργεντινό πατέρα της.
Μια γλυκιά μεθυστική ζάλη άρχισε να την κυριεύει.  
Μισόκλεισε τα μάτια της χαμογελώντας όταν μία μακρινή ανάμνηση ζωντάνεψε ξαφνικά και κατέλαβε στιγμιαία όλη της την ύπαρξη.
“Είσαι ωραία γυναίκα, είσαι πολύ ωραία γυναίκα, εδώ χάνεσαι, ξανάκουσε τα ψιθυριστά λόγια του Κροκόδειλου δίπλα στο αυτί της, στη μπάρα του Λασ Γουάπας στο Ρίο Δε Λα Πλάτας, που τραγούδαγε τάνγκος μέχρι το ξημέρωμα.
Ερχότανε κάθε βράδυ τρεις μήνες συνέχεια, πίνοντας όλο το βράδυ και μιλώντας μόνο σε κείνη.
Το πρώτο βράδυ δεν του έδωσε καμία σημασία, ένας λιγούρης κακοφορμισμένος πενηντάρης σκέφτηκε, κοντός, καραφλός με κόκκινα, διαπεραστικά μάτια. Τον απέφυγε εντελώς, μη δίνοντας  σημασία στις γαλιφιές του που προσπαθούσαν να της αποσπάσουν τη προσοχή. Όταν έφυγε τα ξημερώματα , της έριξε φιλοδώρημα στο κουτί μπροστά στα πόδια της  όσα έπαιρνε όλο το μήνα τραγουδώντας κάθε μέρα οκτάωρο.

Από την δεύτερη μέρα τον άκουγε πιο προσεκτικά και παρότι ήξερε κατά βάθος ότι δεν θα του καθότανε με τίποτα, δεν τον αποθάρρυνε ποτέ εντελώς. Από την δεύτερη βδομάδα άρχισε να χαλαρώνει και να γελά με τα αστεία του. Την τρίτη βδομάδα τον περίμενε με ανυπομονησία και όχι μόνο για το γενναιόδωρο φιλοδώρημα. Της άρεσαν οι ιστορίες του, ήτανε εξαιρετικός αφηγητής ο Κροκόδειλος,της γιγάντωνε την αυτοπεποίθηση και τη ματαιοδοξία η ενασχόλησή του αποκλειστικά μαζί της, τα δώρα του, οι βόλτες με τα μόνιππα που την πήγαινε μετά, τα καλύτερα εστιατόρια που τη κέρναγε, η εμμονή του να μάθει όλα όσα την αφορούν, τα υπέροχα αρώματα, εσώρουχα και φουστάνια που της αγόραζε.
Δεν μπορούσε να καταλάβει πως ξόδευε τόσα, χωρίς να της ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα παρά την συνοδεία της και την αμέριστη προσοχή της .
Στό τέλος του πρώτου μήνα που είχε αποκτήσει αρκετή οικειότητα μαζί του τον ρώτησε στα ίσα αν είναι ανίκανος.
Ο κροκόδειλος κόντεψε να πνιγεί από τα γέλια.
Εγώ κούκλα μου σε ραφινάρω για να σε κάνω τη μεγαλύτερη φίρμα σε όλη την Μέση Ανατολή της είπε, γι αυτό ξοδεύω τα χρήματα μου, κατάλαβε το επιτέλους  και έλα μαζί μου, το ξέρω ότι δε με γουστάρεις και δεν μου κάνει κέφι να πηδάω κάποια με το ζόρι.
Εκείνη κατάπιε την γλώσσα της και κατάφερε να τραυλίσει.
Υπάρχουν τόσες ,πολλές ωραίες γυναίκες..γιατί διάλεξες εμένα;
γιατί ελάχιστες από τις  πράγματι πολλές ωραίες,  έχουν φωνή αηδονιού και είναι φτιαγμένες να τρελαίνουν  και εσύ είσαι μία από αυτές,της απάντησε  εκείνος καταλήγοντας  ότι έχει μία βδομάδα διορία αν θέλει να φύγει μαζί του.
Αυτός δεν μπορεί να καθυστερήσει άλλο.

Μετά από 2 ημέρες του είπε ότι αποφάσισε να τον συνοδέψει στο Κάιρο
Το βράδυ πριν φύγουνε, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που μένανε, αυτός άναψε και κάπνισε έναν ναργιλέ ντουμανιάζοντας το δωμάτιο. Η Λουίσα ξετρελάθηκε με την μυρωδιά. Της άρεσε πολύ και την ζάλισε ευχάριστα.  Ξεκαρδιζότανε με τα αστεία του και είχε για πρώτη φορά στη ζωή της την αίσθηση ότι όλα είναι όπως θα έπρεπε να είναι.

Εκείνος σοβάρεψε ξαφνικά  και τη ρώτησε αν θα του κάνει μία χάρη που θα τον ευχαριστήσει πολύ. Εκείνη του χαμογέλασε σκανταλιάρικα και του είπε  “οτιδήποτε εκτός από το να το κάνουμε”
Κανένα πρόβλημα αντιγύρισε ο κροκόδειλος .
Δεν θέλω να το κάνουμε. Θέλω να βγάλεις πολύ αργά τα ρούχα σου και να κυκλοφορείς στο δωμάτιο γυμνή. Δεν θα σε πλησιάσω καθόλου. Απλά θα σε κοιτάζω.
Χωρίς να του πει κουβέντα κατευθύνθηκε προς τη μπαλκονόπορτα που έβλεπε από ψηλά το παράξενο λιμάνι που ήξερε ότι θα αργούσε πολύ να ξαναδεί και άρχισε αργά να γδύνεται έχοντας του γυρισμένη την πλάτη. Είχε  κορμί που ξεχείλιζε από δύναμη και θηλυκότητα ,με στήθη Αφροδίτης, λυγερή μέση και πεταχτό αφρικάνικο κώλο και ήτανε γεμάτη αυτοπεποίθηση την ώρα που γδυνότανε... Ήξερε καλά την δύναμη του κορμιού της και συνειδητοποίησε ότι της άρεσε πολύ αυτό που έκανε.
Το θέαμα υπερέβαινε και τις καλύτερες προσδοκίες του κροκόδειλου που με κοκκινισμένα μάτια την κοίταζε ερεθισμένος, υπολογίζοντας τι πιθανότητες είχε να την γευτεί.
Εκείνη στράφηκε απότομα και το βλέμμα της παγίδευσε το δέος και τον υπολογισμό του μαστουρωμένου κροκόδειλου ολοφάνερα στη  ματιά του κολλημένη αρκετά χαμηλώτερα από την δική της μάτια.
Δεν υπάρχει περίπτωση! του είπε η Λουίζα διαβάζοντας δυνατά το περιεχόμενο των ματιών του και σταμάτα να με κοιτάς έτσι!
Θα πρέπει να συνηθίσεις, της αντιγύρισε ο τσαντισμένος κροκόδειλος.
Όλοι οι άντρες με αυτόν τον τρόπο θα σε κοιτούν..

Η πόρτα του δωματίου της χτύπησε δυνατά ξανά και ξανά.Η Λουίσα συνήλθε από την δίνη της μαστούρας και των αναμνήσεων και σηκώθηκε αργά να ανοίξει την πόρτα. Το ταξίδι δώδεκα χρόνια πριν τελείωσε.
Τώρα με μάνατζερ τον κροκόδειλο ήτανε πρώτη φίρμα, πάμπλουτη και με όλους τους άντρες του Καΐρου στα πόδια της.
Τελικά ο κροκόδειλος είχε δίκιο...
  Αλίνα  2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου